باقر لاریجانی، رئیس پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران، در نشست هفته ملی سلامت استخوان با اشاره به نتایج تحقیقات این پژوهشگاه اعلام کرد که حدود ۳۰ درصد افراد بالای ۵۰ سال کشور به پوکی استخوان مبتلا هستند و حدود ۵۰ درصد نیز با کاهش تراکم استخوان مواجه‌اند.

بر اساس آمار ارائه‌شده از سوی وی، از هر ۱۰ فرد بالای ۵۰ سال، تنها حدود دو نفر از تراکم استخوان مناسبی برخوردارند. این آمار نشان می‌دهد که مشکلات مرتبط با سلامت استخوان در جمعیت میانسال و سالمند کشور گستردگی قابل توجهی دارد و نمی‌توان آن را صرفاً مسئله‌ای مربوط به گروه محدودی از سالمندان دانست.

وضعیت زنان سالمند نیز در این میان نگران‌کننده است. لاریجانی با اشاره به نتایج بررسی‌ها گفت حدود ۶۲ درصد زنان بالای ۶۵ سال به پوکی استخوان و حدود ۳۳ درصد به کاهش تراکم استخوان مبتلا هستند. به این ترتیب، بر اساس آمار اعلام‌شده، تنها حدود پنج درصد زنان این گروه سنی از تراکم استخوان طبیعی برخوردارند.

زنان پس از افزایش سن و به‌ویژه پس از یائسگی، بیشتر در معرض کاهش تراکم استخوان قرار می‌گیرند. با این حال، پوکی استخوان محدود به زنان نیست و مردان نیز با افزایش سن ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. تفاوت در میزان شیوع و زمان بروز بیماری در زنان و مردان، ضرورت توجه به عوامل خطر در هر دو گروه را نشان می‌دهد.

اهمیت این آمار زمانی روشن‌تر می‌شود که پیامد‌های بیماری نیز در نظر گرفته شود. پوکی استخوان ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت باقی بماند، اما با کاهش استحکام استخوان، احتمال شکستگی افزایش پیدا می‌کند. شکستگی‌های ناشی از ضعف استخوان، به‌ویژه در ناحیه لگن و ران، می‌توانند به بستری شدن، محدودیت حرکتی و از دست رفتن استقلال فرد در انجام امور روزمره منجر شوند.

دکتر لاریجانی رئیس مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم  در این نشست با اشاره به ابعاد این مسئله گفت سالانه حدود ۱۵۰ هزار مورد شکستگی جدید در ایران رخ می‌دهد. این آمار، در کنار شیوع بالای پوکی استخوان و کاهش تراکم استخوان، ضرورت توجه به پیشگیری از شکستگی را برجسته می‌کند.

شکستگی لگن در سالمندان از جدی‌ترین پیامد‌های این بیماری است. بر اساس توضیحات ارائه‌شده از سوی رئیس پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران، حدود ۲۰ درصد افرادی که دچار شکستگی استخوان ران در ناحیه لگن می‌شوند، ممکن است در بیمارستان جان خود را از دست بدهند. همچنین بخشی از افرادی که از این عارضه جان سالم به در می‌برند، با مشکلات حرکتی و وابستگی به دیگران مواجه می‌شوند.

بنابراین، مسئله پوکی استخوان فقط کاهش تراکم استخوان یا افزایش احتمال شکستگی نیست؛ این بیماری می‌تواند بر کیفیت زندگی، استقلال فرد، توانایی فعالیت اجتماعی و نیاز او به مراقبت‌های طولانی‌مدت نیز تأثیر بگذارد. با توجه به روند سالمندی جمعیت، شناسایی افراد در معرض خطر پیش از وقوع شکستگی اهمیت ویژه‌ای دارد.